Over goed en kwaad

Waarom ben ik toch zo bang om fouten te maken?

Mijn ouders en grootouders hebben elke zondagochtend van hun kindertijd in de katholieke kerk doorgebracht. De pastoor vertelde hen over God die hemel en aarde geschapen heeft. Hij vertelde over de boodschappers van God en beschermers van de mensen: de engelen. Hij maakte hen bang met een engel die ongehoorzaam was aan God: Satan.

Satan representeert het kwade, de foute weg. Satan heerst over de hel. Allen die zijn voorbeeld volgen en ongehoorzaam zijn aan God vertoeven na hun dood in de hel. Allen die wel gehoorzaam zijn aan de schepper gaan naar de hemel.

 god in de hemel    vuur in de hel

Machthebbers hebben dit verhaal millenia lang gebruikt om mensen te laten handelen volgens hun regels. Met succes. We doen gezamelijk uitspraken die het bestaan van goed en kwaad duiden, waarbij we het kwade vooral uit de weg moeten gaan.

“ik weet niet of ik goed gehandeld heb.” “Ben voorzichtig, er zijn steeds meer slechte mensen in Santa Cruz.” “We moeten de angst verdrijven met vertrouwen, licht en vrede.” “Het is zijn schuld.” “We mogen ons niet laten verslaan.”

Volgens het verhaal van de pastoor zit God op zijn wolk in de hemel en stookt Satan een vuurtje in de hel. Ik kijk er liever met mijn duale bril naar: voor mij representeert God het alles, de schepping, het universum, de eenheid: hemel én aarde, yang én yin, engelen én duivels, goed én kwaad. Maar wat betekent dat dan voor mij? Wat is de plaats van de mens in de deze duale visie?

Eenheid kan zichzelf niet leren kennen als er geen verdeeldheid bestaat.

Satan betekent in het hebreeuws: tegenstander of valse raadgever. Demon betekent spirituele begeleider of intermediair tussen mens en God. Dankzij de duivel kan ik God leren kennen. Dankzij de dood weet ik dat ik leef. Dankzij het kwade ken ik het goede.

En via mijn hart kan ik beide polen verbinden. Liefde brengt eenheid: liefde laat mannelijk en vrouwelijk samensmelten, liefde laat rationeel en gevoelig samenwerken, liefde waardeert sterktes en zwaktes. Liefde brengt samen. Liefde is God.

liefde is hemel op aarde

Dankzij mijn fouten leer ik de juiste weg kennen en oogst ik succes. Mijn angst beschermt me. Vertrouwen helpt me om een nieuwe weg in te slaan. Dankzij liefde kan ik fouten en succes, angst en vertrouwen accepteren en omarmen in mijn leven.

 

Over integratie

Woensdagochtend 7.15u. De wekker gaat. De eerste gedachte die door mijn hoofd spookt: “ik moet naar de markt vandaag”, de  tweede gedachte: “daar heb ik geen zin in”.

De grootste markt van Santa Cruz ligt op tien minuten wandelafstand van ons huis. ‘El abasto’ wordt deze markt genoemd. Een luxe. Dit is de goedkoopste markt van Santa Cruz, met de beste kwaliteit producten. Restaurantuitbaters komen hier hun ingrediënten kopen.

De eerste keer dat ik op deze markt rondliep, keek ik mijn ogen uit. De weelde en variëteit van verschillende soorten groenten, fruit, vlees en deegwaren zijn overweldigend. De mensen die aanwezig zijn, kopers en verkopers, zijn even kleurrijk als de etenswaren. Indiaanse dames hebben hun haren in twee vlechten gekamd, een hoedje op, hun typische rok aan. Als ze lachen, lachen ze gouden tanden bloot. Jongemannen, op hun leren sandalen en in het zweet, dragen kruiwagens met voedsel heen en weer. Een restaurantuitbater, die  – opmakend uit haar kleding en gedrag-  duidelijk een goede zaak runt, is in discussie met een meisje van 14 jaar dat kaas verkoopt: “voor 70 Bolivianos neem ik twee kilo mee”. Het meisje stemt toe.

blog 2

Maar vandaag, vandaag heb ik geen zin. Ik heb geen zin om me een ‘gringa’ te voelen tussen deze mensen. Ik heb geen zin om te pingelen over de prijs en toch iets te veel te betalen, omdat ze weten dat ik te overtuigen ben. Ik heb geen zin om geconfronteerd te worden met het grote verschil tussen arm en rijk, de vuile kleding van ongewassen kinderen en de stank van verrotte groenten.

En dan overvalt het me: België! Kon ik maar… Kon ik maar even mijn fiets nemen naar de groentenwinkel. Kon ik maar even met mama in de auto springen om inkopen te doen in de supermarkt. Kon ik maar even langs de fonteinen wandelen van het St-Katelijneplein in Brussel en een lekkernij proeven uit de Bio-winkel.

Ik wil niet in nostalgie blijven hangen vandaag. Dus ik ga zitten en ben lief voor mezelf: “Het is ook niet gemakkelijk, leven in een wereld waar je niet bent opgegroeid.” En toen viel mijn frank (of is het nu mijn euro of Boliviano die valt?)! Ik mis België niet. Ik mis de vertrouwde omgeving waar ik als kind en studente ben opgegroeid, de omgeving waarin ik beschermd en gesteund werd. Ik mis het gevoel van er helemaal bij te horen, het gevoel van deel uitmaken van mijn omgeving.

Pingelen dat leer je, de prijs van een kilo kaas in Bolivia vraag je na, de Spaanse taal leer je beheersen (al spreek ik de rollende r nog steeds niet uit). Maar het gevoel creëren dat je erbij hoort, dat je ook burger bent in Santa Cruz met alle aangename en minder aangename aspecten, dat gevoel kun je niet zelf creëren. Daarvoor ben je afhankelijk van de mensen om je heen.

Sommige verkopers zijn ontzettend aardig in el abasto. Ze vinden het fijn als ik hun een glimlach schenk. Ze vragen me om de volgende keer weer bij hen te kopen. Andere verkopers zijn me liever kwijt dan rijk: ze zien dat ik blond ben en als dan nog eens blijkt dat ik inkopen doe voor maar twee personen, wimpelen ze me af.

 

IMG-20170407-WA0035

Veel hangt af van mijn eigen ingesteldheid: ik kan kiezen om te genieten van het warm contact met vriendelijke verkopers of om me te focussen op het afwimpelgedrag van anderen. Ik kan kiezen om mezelf op voorhand al anders te voelen of om naar gelijkenissen te zoeken tussen de Indiaanse dame van 63 jaar en de Belgische blonde van 29 jaar. Ik kan kiezen om te genieten van de kleurrijke stalletjes met groente en fruit of om me te focussen op het vuilnis op straat.

De ene dag lukt het al beter dan de andere dag.

“Ze móeten integreren”, zeggen politici (en hun stemmers) die in hetzelfde land en vaak ook in hetzelfde dorp wonen als waar ze zijn opgegroeid. Ja, je moet. Om de nieuwe Boliviaanse cultuur te begrijpen in zo veel mogelijk facetten moest ik de taal leren. Om niet elke dag boos en gefrustreerd te zijn, moest ik begrip tonen voor Boliviaanse timing en me aanpassen aan de Boliviaanse vorm van plannen en coördineren. Om niet elke keer in discussie te vervallen, kies ik ervoor om soms niet te reageren op naar mijn mening zeer ongepaste opmerkingen over homoseksualiteit of religie.

Maar wat is het fijn, om bij mensen te zijn, die me herkennen als mens. Mensen die ook de moeite doen om vooral de gelijkenissen te zien in plaats van de verschillen, mensen die tegelijk wel nieuwsgierig zijn en open staan voor deze verschillen. Wat is het fijn als deze mensen me een nieuwe omgeving aanbieden waar ik deel van uitmaak, waar ik bij hoor. Wat is het fijn als deze mensen bereid zijn om me te beschermen en te steunen, waardoor ze me de kans geven om van een nieuwe omgeving een vertrouwde omgeving te maken.

Ik ben dankbaar voor mijn collega’s en de kinderen in Alalay, mijn partner Fernando en zijn familie, mijn gastfamilie, dat ze mij in eerste plaats kennen als Eva. Dankzij hen maak ik deel uit van Alalay, maak ik deel uit van een familie, maak ik deel uit van Bolivia.

Want anders zou ik altijd anders zijn…

Op naar de markt!

Over gedachten, gevoelens en intuïtie

Wat gebeurt er wanneer je jezelf niet constant identificeert met de gedachten die door je hoofd spoken en de emoties die je voelt? Wat gebeurt er wanneer je deze gedachten en emoties begint te observeren?  Dan komt er naar miijn ervaring meer ruimte vrij voor je intuïtie.

“De kracht van het nu” van Eckhart Tolle is een van de boeken die mijn kijk op mezelf en de wereld beïnvloed heeft. Eckhart vertelt ons in dit boek dat we niet onze gedachten, noch onze gevoelens zijn. Maar wie zijn we dan wel? Volgens Eckhart zijn we het bewustzijn dat deze gevoelens en gedachten waarneemt, net zoals het bewustzijn dat de buitenwereld waarneemt.

Je gedachten (het verstand of de ratio) worden over het algemeen gesitueerd in de hersenen (in het zesde chakra volgens de Oosterse tradities). Je gedachten beschermen je. Als je verstandige dingen doet, verzeker je je toekomst, verzeker je je zelfbehoud. Als je verstandig bent, bedenk je (preventief) oplossingen voor je problemen.

Je emoties (je gevoelens of je instinct) worden over het algemeen gesitueerd in de onderbuik (in het tweede chakra volgens de Oosterse tradities). Je gevoelens gidsen je: je zoekt de activiteiten op waar je enthousiast van wordt en je bent graag bij mensen die je blij maken. Situaties waar je verdrietig van wordt, zul je eerder trachten te vermijden óf te veranderen.

Zowel onze manier van denken als de gevoelens die we hebben bij gebeurtenissen, worden ons voor een groot deel aangeleerd. Ze nemen de vorm aan van overtuigingen, waarden, normen en gedragspatronen. Als je moeder bang is voor spinnen, is de kans groot dat je als jong kind leert om spinnen te vermijden. Wanneer je toch een spin tegenkomt, zul je gillen en weglopen, net zoals je moeder. Onze reacties worden voor een groot deel bepaald door aangeleerde overtuigingen en aangeleerd gedrag.

Dankzij meditatie heb ik geleerd om een ruimte te creëren waarin ik de gevoelens en gedachten die in mij opkomen, kan observeren. Ik heb geleerd om me te verbinden met het bewustzijn waar Echkart Tolle over schrijft. Vanuit deze ruimte, vanuit dit bewustzijn, wordt het mogelijk om op een andere manier beslissingen te nemen, niet met het verstand, noch met het gevoel, maar met je intuïtie.

Volgens mij is je intuïtie gelokaliseerd in je hart, precies tussen je hoofd en je onderbuik. Je intuïtie heeft toegang tot de informatie van je verstand en je gevoel en kan beide combineren. Baptist de Pape maakte hier een heel mooie film over: “The power of the heart”.

Je intuïtie is niet afhankelijk van anderen, je intuïtie wordt je niet aangeleerd. Wel kan je leren om je te verbinden met je intuïtie, via meditatie. Als je je verbindt met je intuïtie zie, hoor, voel of weet je ineens wat de juiste handeling is op dit moment (waar niets doen ook bij de mogelijkheden hoort).

Ik ervaar persoonlijk een enorme vrijheid als ik me kan losmaken van de invloed van gedachten en emoties op mijn handelen. Als ik me verbind met mijn hart, maak ik me vrij van wat anderen van mij verwachten, wat de maatschappij me voorschrijft, van automatische reacties en voorgebaande paden. Als ik me verbind met mijn intuïtie doe ik wat ik te doen heb om mezelf en het groter geheel waar ik toe behoor optimaal te laten functioneren.

Albert Einstein schijnt gezegd te hebben: ‘De intuïtie is een Godsgeschenk, de ratio een dienaar; ergens in de tijd zijn we de dienaar gaan aanbidden en het geschenk vergeten’.

Ik heb dit geschenk van onder het stof gehaald dankzij de online cursus “Leven vanuit je hart” van Irene Langeveld. Als je geïnteresseerd bent, raad ik je van harte aan om eens een kijkje te gaan nemen op haar site: https://irenelangeveld.nl/.

Beginnen bij het begin

Hebben jullie je ooit afgevraagd wat de Big Bang, Genesis en de Tao gemeenschappelijk hebben? Vandaag geef ik jullie mijn antwoord: dualiteit.

De Big Bang fascineert me. Door het gegeven van de oerknal ben ik de relativiteitstheorie van Einstein gaan bestuderen. Jammer genoeg moest ik vaststellen dat mijn huidige kennis van fysica niet voldoende is om deze theorie enigszins te begrijpen. Ik blijf me dan ook afvragen wat er precies ontstond op het moment van de geboorte van het universum. 13,8 miljard jaar later kunnen we stellen dat er een vat vol mogelijkheden ontstond, een immens potentieel. Dit potentieel werd werkelijkheid dankzij het ontstaan van dualiteit: energie en materie, magnetisme (aantrekking vs. afstoting) en elektriciteit (beweging).

Gerelateerde afbeelding

Ook Genesis, het eerste boek in de Bijbel, fascineert me. Wat gebeurde er precies toen Eva besloot om van de appel te bijten, de vrucht van de boom van de kennis van goed en kwaad? “Eva heeft de verdoemenis over de wereld gebracht”, wist mijn oma te vertellen toen ze mijn naam voor het eerst te horen kreeg. Ik kies ervoor om er anders naar te kijken. Ik stel dat er een immens potentieel ontstond, een vat vol mogelijkheden. Dit potentieel werd werkelijkheid dankzij het ontstaan van dualiteit: goed en kwaad.

In de Chinese tradities wordt de werkelijkheid, alles dat is, Tao genoemd. Tao manifesteert zich in dualiteit. Elke bestaande dualiteit heeft twee polen: Yin en Yang. De ene pool bestaat niet zonder de andere pool, ze zijn afhankelijk van elkaar. De dag (Yang) bestaat niet zonder de nacht (Yin). Ze bestaan omdat ze beiden werkelijk zijn.

Gerelateerde afbeelding

Yin representeert de vrouwelijke pool, Yang representeert de mannelijke pool. De Hemelse Vader steelt de show in de Bijbel. De Hemelse Vader creëert en geeft richting aan de creatie (Yang). Pachamama (Moeder Aarde) is zonder enige twijfel de belangrijkste godheid van de Quechua bevolking hier in Bolivia. Moeder Aarde biedt bescherming, begunstigt de vruchtbaarheid en maakt het leven mogelijk (Yin).

We maken allen deel uit van de duale werkelijkheid en ook onze eigen essentie is duaal. Ik adem in en uit, ik ben lichaam en geest, gevoelig en rationeel. Ik heb zowel behoefte aan rust als aan actie. Ik heb een bepaalde vorm aangenomen binnen mijn familie en gemeenschap en ik word door hen beschermd (Yin). Tegelijk voer ik een rol uit binnen mijn familie (dochter, echtgenote) en gemeenschap (therapeute, belastingbetaler) en geef ik op mijn manier richting aan dit groter geheel (Yang).

Paradoxaal genoeg ontstaat eenheid bij de herkenning van dualiteit. Als je dualiteit begint te herkennen in jezelf en in de werkelijkheid die je omringt, wordt het gemakkelijker om jezelf en deze werkelijkheid te accepteren en te waarderen zoals ze zijn. De winter wordt even waardevol als de zomer, want zonder winter kan er geen sprake zijn van zomer. Rust wordt even waardevol als actie, gevoel wordt even waardevol als verstand.

Je kan gaan spelen met het samenspel van beide polen. Je kan bewuster kiezen om je ontvankelijk, zorgend en gevoelig op te stellen of actief, doelgericht en rationeel, naargelang je eigen behoeften of die van je gemeenschap. Daarnaast word je ervan bewust hoe harmonieus de werkelijkheid in elkaar zit, wat kan leiden tot basisvertrouwen in het leven.

Welkom op mijn blog!

Hoi allemaal!

In dit blog neem ik jullie mee op mijn zoektocht naar wie ik ben en wat ik kan doen om voldoening in mijn leven te ervaren. Voor nu geef ik jullie graag een beknopt antwoord op deze twee vragen.

Ik ben Eva.

Ik ben een vrouw van 29 jaar, ik ben Belg en Nederlandse, ik ben de echtgenote van Fernando en samen wonen we in Bolivia. ik ben een dromer en tegelijk een analytisch denker. Ik ben het resultaat van evolutionaire biologie. Ik ben lid van een kapitalistische en sociaal-democratische maatschappij. Ik ben een lichaam, met een ego, een bewuste en een onbewuste.

Ik ben het geheel van cellen en organen die samen mijn lichaam vormen. Ik ben deel van een familie, een gemeenschap, een natie. Ik ben een optelsom aan karakteristieken en talenten: vrouw, dromer, denker. Ik ben biologie, cultuur en filosofie. Ik ben uniek. Net zoals jij.

Elk orgaan in mijn lichaam speelt een cruciale rol voor het functioneren van mijn lichaam. Ik speel een cruciale rol in onze gemeenschap, net zoals jij. Waar het voor een orgaan vanzelfsprekend is om zijn functie uit te voeren – ik hoef ’s ochtends niet aan mijn hart te vragen om die dag weer voldoende bloed rond te pompen in mijn lichaam – is het voor mij niet zo evident om te weten welke functies ik moet uitvoeren.

Net zoals elk orgaan – in samenwerking met andere organen – een groter geheel in stand houdt (het lichaam), houd ook ik – in samenwerking met jullie – een groter geheel in stand (de familie, de gemeenschap, de natie). Ik moet dus samenwerken, op mijn eigen manier, in harmonie met jou. De lever doet zíjn ding: bloed zuiveren. Het hart doet háár ding: bloed rondpompen. Maar juist omdat ze samenwerken kunnen ze een lichaam in stand houden.

Voor een hart is het evident dat het geen bloed gaat zuiveren en een lever denkt er nog niet aan om bloed te gaan rondpompen. Ze hebben hier ook de karakteristieken niet voor! Maar hoe weet ik wat me te doen staat? Hoe laat ik het groter geheel harmonieus werken? Welke karakteristieken en talenten heb ik meegekregen om – op mijn eigen manier – mijn deel van het geheel op mij te nemen?

Wanneer ik gebruik maak van mijn eigen karakteristieken en talenten, wanneer ik mijn leven op mijn eigen manier kan vormgeven en op die manier bijdraag aan het groter geheel, ervaar ik voldoening in mijn leven.

Wanneer ervaar jij voldoening in je leven?

In dit blog bied ik jullie een bepaalde kijk op de werkelijkheid aan. Deze kijk is gevormd door mijn levenservaringen en bijzondere personen die ik ontmoet heb. Deze kijk is voortdurend in verandering dankzij nieuwe levenservaringen en ontmoetingen.

Desalniettemin vormt mijn huidige kijk een kader van waaruit ik beslissingen neem en mijn handelingen bepaal. Dit kader helpt mij om voldoening in mijn leven te ervaren. Wie weet kan het delen van mijn kader jou ook helpen en kunnen we allen profiteren van nieuwe inzichten dankzij de reacties op dit blog. Want een voldaan leven wens ik ons allen toe!